мойыс

мойыс
сын. жерг. Иір-қиыр, бұраң, ирелең. Сусағанды сулатып, Шаршағанды қунатып, Кезегенді тура атып, М о й ы с жерден төтелеп, Ағылайын ақпадай (Дулат жырау: Нар заман., 183).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»